ماه رمضان در ميان قوم من
با حلول ماه پرخير وبركت رمضان تركمنها نيز همانند ديگر مسلمانان با شور و شوق بسيار به استقبال
اين ماه عزيز مي روند.آنها سحر از خواب بيدار مي شوند و ازهمسايه هاي خود نيز كه مبادا خواب
بمانندغافل نمي شوند.سحري را در كناراعضاي خانواده خورده و پس از نماز صبح به روزه داري مي
پردازند.هنگام افطار خانواده ها به فراخور توان مالي و به نوبت ضيافتي را براي اهل مسجد برعهده گرفته
تا در صواب نمازگزارن روزه داراهل مسجد سهيم باشند.پس ازافطاروهنگام نماز عشاء با صداي اذان،
مردم هرمحله ازكوچك وبزرگ وپير وجوان به سمت مساجدحركت ميكنندتانمازعشا وتراويح را
برگزارنمايند.علاوه بر9ركعت نماز عشا،بيست ركعت نماز تراويح(تراواه)به آن مي افزايند.در فاصله هر4ركعت
از اين بيست ركعت دعاي"سبحان الملكوت سبحان ذي العزه والمعظمه والقدره..."راتا آخر مي
خوانند.تركمنها شب 27 ماه رمضان را شب قدر"قدرگيجه" مي دانندواعتقاد دارند كه اين شب شب نازل
شدن اولين آيه برحضرت محمد(ص) است وآن شب را تا سحربه شب نشيني و دعا خواني وشيريني
خوري مي گذرانند.خانواده ها فطريه سرانه (باش پطره)خود را در خلال ماه رمضان مي پردازند.وقتي پانزده
روزاز ماه رمضان گذشت مراسمي دارندبه نام "يا رمضان"كه بعد از افطارتاهنگام نماز تراويح و عشاء مردم
هرمحله در گروههايي به در خانه ها مي روندو اشعاري آييني و مذهبي را مي خوانندكه خواندن آبرعهده
ملا ي محل مي باشدتابه اين وسيله قوت قلبي به روزه داران بدهند.اعضاي هر خانه هم با شيريني يا
مقداري پول آنها را بدرقه و به جمع آنها مي پيوندد.
همچنين معتقدنددرشب قدر"خضرالياس" يا دوتن از فرشتگان در گردش هستندوبه هركسي برخورد كنداو
را خوشبخت خواهد كردو معتقدند براي شناختن اونشانه هايي وجود داردهمچنين معتقدند در اين شب
تمام آبهاي شور دنيا شيرين خواهد شد.(اين مسئله براثر وجود آب شورچاههاوخواستار آب شيرين بودن
درآن زمان بود.)
يك ماه رمضان را با صدها خاطره به پايان مي رسانندو شب آخر ماه رمضان مردم در سفره افطاربا چشم
هاي آشك آلود به نشانه پايان اين ماه پر خير وبركت دعاي "الوداع يا شهر رمضان ... " را مي خوانند و در
آخرين شب هاي نماز تراويح پيش نماز مسجد نيز در كنارنمازگزاران آن را مي خوانند.
وبعد از ماه مبارك رمضان عيد فطرمي رسد
مریم نوبری