مرکزفرهنگی هنری گمیشان

چشمه‌های خروشان تو را می‌شناسند/ موج‌های پریشان تو را می‌شناسند

 پرسش تشنگی را تو آبی، جوابی/ ریگ‌های بیابان تو را می‌شناسند

 نام تو رخصت رویش است و طراوت/ زین سبب برگ و باران تو را می‌شناسند

 هم تو گل‌های این باغ را می‌شناسی/ هم تمام شهیدان تو را می‌شناسند

 از نشابور بر موجی از «لا» گذشتی/ ای که امواج طوفان تو را می‌شناسند

 بوی توحید مشروط بر بودن توست/ ای که آیات قرآن تو را می‌شناسند

 گرچه روی از همه خلق پوشیده داری/ آی پیدای پنهان تو را می‌شناسند

 اینک ای خوب، فصل غریبی سر آمد/ چون تمام غریبان تو را می‌شناسند

 کاش من هم عبور تو را دیده بودم/ کوچه‌های خراسان تو را می‌شناسند