حسین(ع)
كوفه پيمان با يزيدان بسته، مي داندحسين(ع)
درميان خون نمازعشق مي خواند حسين
خون او بردفتر خورشيد امضا كرده است
تابه دست صبح صادق بيرق افشاندحسين
خاك دشت كربلا با باد نجوا مي كند
شرح درسي كه خدارا مي شناساندحسين
درس:- عباس گلش را تشنه پرپرميكنند
قاتلان تشنه اش را آب نوشاند حسين-
بوسه زدباگريه پيغمبر گلويش را وگفت:
باگلوي خشك خودمظلوم ميماند حسين
درنگاهش مرگ يعني يك پلي سوي بهشت
ديده گمراه را سوي افق راند حسين
گرچه ما با دفتري ازشرمساري آمديم
دركنار عاشقان محشور گرداند حسين
شهروزبایی
مربی مسئول مرکزفرهنگی هنری گمیشان
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم آذر ۱۳۸۹ ساعت ۱ ب.ظ توسط مركز فرهنگي هنري گميشان
|